تامپوناد قلبی چیست ؟ هر آنچه باید درباره آن بدانید اینجاست!

تامپوناد قلبی تجمع مایع در اطراف ماهیچه قلب است که فشار بیش از حد به این اندام وارد می‌کند. این بیماری یک بیماری جدی است که از عملکرد صحیح قلب شما جلوگیری می‌کند. زمانیکه این حالت رخ می‌دهد، قلب شما نمی‌تواند خون کافی را به بقیه بدن شما پمپاژ کند. همچنین این حالت می‌تواند منجر به نارسایی اندام ، شوک و حتی مرگ شود.
در افراد مبتلا به تامپوناد قلبی، که به تامپوناد پریکارد نیز معروف است، مایع یا خون بین قلب و کیسه ای که قلب را احاطه کرده است تجمع می‌یابد. این کیسه پریکارد نامیده می شود.
پریکارد از دو لایه نازک بافت تشکیل شده است. این ناحیه معمولاً حاوی مقدار کمی مایع است تا از اصطکاک بین لایه ها جلوگیری شود. با این حال، سطح غیرطبیعی بالای مایعات به قلب فشار وارد می‌کند و بر توانایی پمپاژ صحیح خون در سراسر بدن تأثیر می‌گذارد. اگر سطح مایع به سرعت افزایش یابد، می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند. پزشکان تامپوناد قلب را یک فوریت پزشکی می دانند. در این مقاله ، ما علل و علائم تامپوناد قلبی را مورد بحث قرار می‌دهیم. ما همچنین گزینه های درمانی افراد مبتلا را شرح می دهیم.

تامپوناد قلبی

علل ایجاد تامپوناد قلبی 

تامپوناد قلبی ناشی از تجمع مایع بین لایه‌های پریکارد است. در تامپوناد حاد قلبی، این تجمع مایع به سرعت اتفاق می افتد، در حالی که در تامپوناد حاد به آرامی اتفاق می‌افتد. شایع‌ترین علل تامپوناد عبارتند از:

  • آسیب شدید قفسه سینه
  • حمله قلبی
  • کم کاری تیروئید یا تیروئید کم کار
  • التهاب پریکارد ، که پریکاردیت نامیده می شود
  • کالبد شکافی آئورت
  • عفونت باکتریایی
  • سل
  • نارسایی کلیه
  • سرطان
  • لوپوس ، یک بیماری خود ایمنی
  • ترکیدن آنوریسم آئورت یا برآمدگی در آئورت

علائم و نشانه های تامپوناد قلبی

تامپوناد قلبی توانایی قلب را برای پمپاژ خون در بدن مختل می‌کند. در نتیجه ، خون به درستی گردش نمی‌کند، که می‌تواند منجر به درد قفسه سینه و سبکی سر شود. سه نشانه کلاسیک تامپوناد قلبی، که پزشکان از آن به عنوان سه گانه بک یاد می‌کنند ، عبارتند از:

  • فشار خون پایین در عروق
  • صداهای خفه قلب
  • وریدهای گردن متورم یا برآمده، که رگ‌های متسع شده نامیده می‌شوند.

افراد مبتلا به تامپوناد قلبی نیز ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

تشخیص تامپوناد

تشخیص تامپوناد

برای تشخیص تامپوناد قلبی ، پزشک به دنبال علائم پزشکی سه گانه است. آنها این کار را با بررسی فشار خون فرد، گوش دادن به قلب آنها و بررسی ظاهر رگ‌های آنها انجام می‌دهند. به احتمال زیاد ، پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای تشخیص انجام می‌دهد. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • اکوکاردیوگرام : اگر پزشکان به تامپوناد قلب مشکوک باشند، معمولاً اکوکاردیوگرام یا اکو انجام می‌دهند. این اسکن تصویری دقیق از قلب ارائه می‌دهد که ممکن است به پزشک در تشخیص مایع در کیسه پریکارد یا افتادگی بطن کمک کند.
  • عکس برداری از قفسه سینه : اشعه ایکس از قفسه سینه نشان می دهد که آیا قلب به دلیل تجمع مایع به طور غیرطبیعی بزرگ است یا شکل غیر عادی دارد.
  • نوار قلب (الکتروکاردیوگرام) : این آزمایش به پزشک اجازه می‌دهد فعالیت الکتریکی قلب را بررسی کند.
  • اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT): سی تی اسکن قفسه سینه می‌تواند وجود مایع اضافی در پریکارد را تأیید کند.
  • آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRA) : MRA از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای تشخیص هرگونه ناهنجاری در نحوه جریان خون در رگ های خونی قلب استفاده می‌کند.

پزشک ممکن است آزمایش خون را برای اندازه گیری سطح گلبول های قرمز و سفید نیز تجویز کند. آزمایش خون همچنین ممکن است سطوح بالاتری از آنزیم‌های خاصی را که بدن در واکنش به آسیب عضله قلب آزاد می‌کند، تشخیص دهد.

آیا تامپوناد قلبی شایع است؟

تامپوناد قلبی یک بیماری شایع نیست، اما می تواند بر هر کسی اتفاق بیفتد. افرادی که شرایط پزشکی خاصی دارند بیشتر از مردم عادی می‌توانند تامپوناد را تجربه کنند، از جمله افرادی که دارای موارد زیر هستند:

  • اچ آی وی
  • مرحله پایانی بیماری کلیوی
  • سابقه نارسایی قلبی
  • بیماری سل
  • لوپوس و برخی دیگر از بیماریهای خود ایمنی
  • تومورهای بدخیم
  • آسیب به قفسه سینه

درمان های تامپوناد قلبی

از آنجا که تامپوناد می‌تواند منجر به شوک یا مرگ شود، همیشه نیاز به درمان فوری پزشکی دارد. این درمان شامل تخلیه مایعات اضافی از اطراف قلب است. پزشک ممکن است از روش‌های زیر برای برداشتن مایع و کاهش فشار بر قلب استفاده کند:

  • پریکاردیوسنتز حذف مایع از پریکارد با استفاده از سوزن.
  • پریکاردکتومی برداشتن قسمتی از پریکارد با جراحی برای کاهش فشار بر قلب.
  • توراکوتومی یک عمل جراحی که اجازه تخلیه خون یا لخته شدن خون در اطراف قلب را می‌دهد.

با توجه به برخی از تحقیقات، پزشکان باید روش‌های کم تهاجمی مانند پریکاردیوسنتز را به عنوان اولین گزینه درمانی انتخاب کنند. چنین گزینه‌هایی خطر کمتر قابل توجهی از عوارض را به همراه دارند و میزان مرگ و میر کمتری دارند.

با این حال ، موارد پیچیده تر تامپوناد اغلب نیاز به جراحی دارند، از جمله توراکوتومی.

بعد از جراحی، فرد ممکن است موارد زیر را با تثبیت درمان دریافت کند:

  • مایعات داخل وریدی (IV) برای حفظ فشار خون طبیعی
  • داروهایی برای افزایش فشار خون
  • اکسیژن برای کاهش فشار بر قلب

هنگامی که وضعیت فرد ثابت شد، پزشک باید علت اصلی تامپوناد قلب را تعیین و درمان کند تا از عوارض بعدی جلوگیری شود.

پیشگیری از تامپوناد قلبی

چشم انداز بیماران مبتلا به تامپوناد

چشم انداز افراد مبتلا به تامپوناد قلبی به موارد زیر بستگی دارد:

  • چقدر سریع درمان این بیماری را دریافت می‌کنند
  • عوارض احتمالی
  • علت زمینه ای

میزان مرگ و میر افراد مبتلا به تامپوناد قلبی غیر سرطانی کمتر از 15 درصد است. مواردی که سرطان علت اصلی آن است میزان مرگ و میر 80 درصدی را در مدت 1 سال تخمین زده‌اند. میزان مرگ و میر در میان افرادی که دچار سپسیس، آسیب حاد کلیه یا آسیب قفسه سینه هستند نیز بیشتر است. تشخیص سریع و درمان زودهنگام چشم انداز افراد مبتلا به تامپوناد قلبی را به میزان قابل توجهی بهبود می‌بخشد. بدون درمان ، این بیماری کشنده است.

نحوه پیشگیری از تامپوناد قلبی به چه صورت است؟

جلوگیری از همه موارد تامپوناد قلبی امکان پذیر نیست. با این حال ، افراد می‌توانند با انجام موارد زیر خطر خود را کاهش دهند:

  • کاهش قرار گرفتن در معرض عفونت های باکتریایی یا ویروسی
  • دریافت درمان برای شرایط پزشکی مانند لوپوس و کم کاری تیروئید
  • حفظ سلامت قلب از طریق رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم
  • حضور منظم در معاینات پزشکی 
  • اجتناب از سیگار کشیدن

خلاصه

تامپوناد قلبی یک بیماری غیر معمول اما شدید است که می‌تواند منجر به شوک یا مرگ شود. بسیار مهم است که هرکسی که مشکوک به داشتن تامپوناد است به دنبال درمان فوری باشد. درمان تامپوناد شامل تخلیه مایع اضافی از پریکارد، تثبیت فشار خون و درمان علت زمینه ای است. افرادی که تشخیص سریع و درمان مناسب را دریافت می‌کنند، عموما چشم انداز بهتری دارند. اگرچه پیشگیری از همه موارد تامپوناد ممکن نیست، اما افراد باید از عوامل خطر خود آگاه بوده و روش‌های پیشگیری را با پزشک خود در میان بگذارند.

منبع


دیدگاه کاربران

0 دیدگاه
    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *