استنت قلب چیست؟ خطرات، قبل ، بعد و در حین استنت گذاری

استنت قلب یک لوله کوچکی است که پزشک شما می‌تواند آن را در یک گذرگاه مسدود شده قرار داده و آن را باز نگه دارد. استنت جریان خون یا سایر مایعات را بسته به جایی که در آن قرار گرفته است، بازیابی می کند. استنت ها از فلز یا پلاستیک ساخته شده‌اند. استنت‌های بزرگتری هستند که برای شریان‌های بزرگتر استفاده می‌شوند. استنت‌ها همچنین می‌توانند به دارو آغشته شوند تا از بسته شدن شریان مسدود جلوگیری شود.

نحوه استفاده از استنت قلب

نحوه استفاده از استنت قلب

یکی از رایج‌ترین موارد استفاده از یک استنت، باز کردن رگ خونی است که پلاک انسداد دارد. پلاک تجمع کلسترول، چربی و سایر مواد موجود در خون است. هنگامی که این پلاک در جریان خون جمع می‌شود، به دیواره عروق می‌چسبد. با گذشت زمان، این تجمع عروق را تنگ می‌کند و مقدار خون تازه ای که می‌تواند به بدن برسد را محدود می‌کند.
تجمع پلاک در سرخرگ ها عامل بیماری عروق کرونر قلب است. با گذشت زمان، افراد مبتلا به تنگی عروق ممکن است علائم هشداردهنده ای مانند درد قفسه سینه را مشاهده کنند. اگر افراد مبتلا به این بیماری تحت درمان قرار نگیرند، ممکن است در معرض خطر بیشتری از عوارض مانند حمله قلبی یا سکته مغزی قرار بگیرند. اگر شریان در معرض انسداد مجدد باشد، پزشکان ممکن است برای باز نگه داشتن استنت توصیه کنند.
پزشکان در روشی که تحت عنوان مداخله کرونری از راه پوست (PCI) یا آنژیوپلاستی همراه با استنت شناخته می‌شود، استنت را وارد شریان می‌کنند. در طول PCI ، پزشکان یک کاتتر را در شریان قرار می‌دهند. کاتتر دارای یک بادکنک کوچک است که در یک انتهای آن استنت وجود دارد.
وقتی کاتتر به نقطه انسداد برسد، پزشک بالون را باد می‌کند. وقتی بادکنک باد می‌شود، استنت منبسط می شود و در جای خود قفل می‌شود. سپس پزشک کاتتر را برداشته و استنت را در جای خود می‌گذارد تا شریان باز بماند. پزشک براساس چند عامل، مانند اندازه شریان و محل انسداد، تصمیم می‌گیرد که استنت را وارد کند یا خیر. پزشکان همچنین می‌توانند از استنت برای موارد زیر استفاده کنند:

  • رگ‌های خونی در مغز یا آئورت که در خطر آنوریسم قرار دارند.
  • نایژه در ریه ها که در خطر افتادگی هستند.
  • حالب ، که ادرار را از کلیه ها به مثانه منتقل می کند.
  • مجاری صفراوی، که صفرا را بین اندام‌ها و روده کوچک حمل می‌کنند.

خطرات استنت قلبی

PCI خطر کمی از عوارض را شامل می شود که شامل موارد زیر است:

  • خونریزی از محل قرارگیری کاتتر
  • عفونت
  • واکنش آلرژیک
  • صدمه به شریان از قرار دادن سوند
  • آسیب به کلیه‌ها
  • ضربان قلب نامنظم

در برخی موارد، تنگی مجدد ممکن است رخ دهد. تنگی مجدد زمانی اتفاق می‌افتد که بافت زیادی در اطراف استنت رشد می‌کند. این می‌تواند دوباره شریان را باریک یا مسدود کند. پزشکان ممکن است انواع پرتودرمانی را توصیه کنند یا استنت روکش دار را برای کند کردن رشد بافت انتخاب کنند.

افراد در معرض خطر عوارض عبارتند از:

  • بزرگسالان مسن‌تر
  • افرادی که در طول عمل نارسایی قلبی را تجربه می‌کنند
  • افراد مبتلا به بیماری قلبی گسترده و انسداد متعدد در عروق
  • افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه

استنت می‌تواند باعث لخته شدن خون شود، که ممکن است خطر حمله قلبی یا سکته مغزی را افزایش دهد. موسسه ملی قلب، ریه و خون معتقد است که حدود 1 تا 2 درصد از افرادی که استنت گذاری عروق کرده‌اند، در محل استنت دچار لخته خون می شوند. پزشکان معمولاً یک یا چند دارو برای جلوگیری از لخته شدن تجویز می کنند. داروهای ضد انعقاد ممکن است خطرات خود را داشته باشند و عوارض جانبی تحریک کننده مانند بثورات را ایجاد کنند.

در موارد نادر، بدن فرد ممکن است استنت را پس بزند یا ممکن است به ماده موجود در استنت واکنش آلرژیک نشان دهد. هرکسی که واکنش شناخته شده‌ای نسبت به فلزات دارد، باید در مورد جایگزین‌ها با پزشک خود مشورت کند.

بعد از استنت قلب چه انتظاراتی باید داشت

چه انتظاراتی باید داشت

جراح در مورد این روش از قبل با فرد صحبت می‌کند، اما می‌تواند به شما در مورد آنچه که انتظار می‌رود کمک کند.

قبل از عمل جراحی

  • پزشک به افراد توصیه می‌کند که چگونه باید برای عمل استنت آماده شوند. آنها اطلاعاتی در مورد زمان توقف خوردن و آشامیدن و همچنین شروع یا قطع مصرف داروها قبل از عمل به بیمار می‌دهند.
  • هرکسی که دارای بیماری‌های دیگری مانند دیابت یا بیماری کلیوی است، باید به پزشک خود اطلاع دهد. در این صورت ممکن است پزشک مجبور باشد مراحل دیگری را در نظر بگیرد.
  • پزشکان همچنین ممکن است قبل از قرار دادن استنت نسخه هایی برای فرد تجویز کنند، زیرا آنها باید به محض اتمام عمل شروع به مصرف داروها کنند.

در حین عمل جراحی

  • با توجه به گزارش موسسه ملی قلب، ریه و خون، روش استنت فقط حدود یک ساعت طول می‌کشد و نیازی به بیهوشی عمومی ندارد.
  • فرد در طول کل فرآیند بیدار است، بنابراین می‌تواند دستورالعمل های پزشک را بشنود.
  • پزشکان داروهایی را برای آرامش فرد تجویز می‌کنند. آنها همچنین ناحیه‌ای که کاتتر را وارد می‌کنند بی حس می‌کنند.
  • اکثر مردم احساس نمی‌کنند که کاتتر از طریق شریان عبور می‌کند. با این حال، ممکن است با افزایش بادکنک و هل دادن استنت به محل، کمی احساس درد کنند.
  • پس از قرار دادن استنت، پزشکان بادکنک را تخلیه کرده و سوند را خارج می‌کنند. آنها ناحیه‌ای را که کاتتر وارد پوست شده است پانسمان می‌کنند و برای جلوگیری از خونریزی به بانداژ فشار می‌آورند.

بعد از عمل جراحی

  • اکثر افراد باید حداقل یک شب پس از انجام عمل در بیمارستان بمانند. این به پرسنل بیمارستان اجازه می‌دهد تا بر فرد نظارت داشته باشند.
  • در طول بستری شدن در بیمارستان، یک پرستار به طور مرتب ضربان قلب و فشار خون فرد را بررسی می‌کند. همچنین ممکن است پانسمان را عوض کرده یا زخم را تمیز کنند.
  • در صورت عدم وجود عوارض، فرد ممکن است روز بعد بیمارستان را ترک کند.
  • برای التیام محل تزریق‌، کبود می‌شود که طبیعی است. این ناحیه ممکن است حداقل یک هفته به همین شکل باقی بماند.
بهبود با استنت قلب

بهبود 

یک جراحی استنت موفق باید علائمی مانند درد قفسه سینه و تنگی نفس را کاهش دهد. بسیاری از افراد ممکن است بتوانند ظرف یک هفته پس از یک عمل جراحی موفقیت آمیز استنت به سر کار و اکثر فعالیت‌های عادی خود بازگردند.
در دوران نقاهت، پزشکان داروهای ضد پلاکت را تجویز می‌کنند تا از تشکیل لخته خون در نزدیکی استنت جلوگیری کند. آسپرین یک داروی ضد پلاکت است که فرد باید روزانه برای مدت نامحدود بعد از قرار دادن استنت از آن استفاده کند.
پزشکان همچنین ممکن است دارویی به نام مهار کننده P2Y را توصیه کنند. مهار کننده‌های P2Y شامل کلوپیدوگرل، تیکاگلرور و پراسوگرل می باشد. آنها همچنین دستورالعمل های خاص بهبودی را برای فرد، مانند اجتناب از کار شدید یا ورزش در زمان بهبود بدن را  ارائه می‌دهند.

استفاده طولانی مدت از استنت قلب

اکثر استنت‌ها در شریان به طور دائمی باقی می‌مانند تا شریان باز بماند و از افتادگی و عوارض تهدید کننده زندگی جلوگیری کند. برخی از استنت‌ها موقتی هستند. پزشکان ممکن است از استنت‌های آغشته در داروهای خاص استفاده کنند که به تجزیه پلاک یا جلوگیری از تجمع آن در ناحیه کمک می‌کند. این استنت‌ها به مرور زمان حل می‌شوند.
در حالی که استنت ممکن است علائم، مانند درد قفسه سینه را تسکین دهد، برای سایر مشکلات زمینه‌ای مانند تصلب شرایین و بیماری عروق کرونر قلب راه حل درمانی نیست. حتی با استفاده از استنت، فرد مبتلا به این شرایط ممکن است لازم باشد اقدامات لازم را برای جلوگیری از عوارض بعدی انجام دهد. پزشکان تغییر شیوه زندگی سالم را پس از قرار دادن استنت برای جلوگیری از تجمع پلاک در بدن توصیه می‌کنند. این توصیه ها اغلب شامل موارد زیر است:

  • خوردن رژیم غذایی سالم
  • ورزش منظم
  • حفظ وزن سالم
  • ترک سیگار و استعمال دخانیات
  • کاهش استرس

استنت ها اغلب تنها بخشی از درمان هستند. پزشکان همچنین ممکن است برای هر بیماری زمینه‌ای دارو تجویز کنند. اگر کسی عوارض جانبی آزاردهنده ای را تجربه کرد، بهتر است با پزشک مشورت کند. آنها ممکن است داروهای جایگزین را توصیه کنند یا دوز دارو را تغییر دهند تا عوارض جانبی کاهش یابد. با این وجود، هیچ گونه دارویی را بدون مشورت با پزشک متوقف نکنید.

حرف آخر

پزشکان معمولاً برای گسترش عروق و جلوگیری از عوارض ناشی از بیماری عروق کرونر قلب و سایر شرایط ، استنت گذاری می‌کنند. در حالی که استنت ممکن است تسکین دهنده باشد، تنها یک بخش از برنامه درمانی است. حتی با استفاده از استنت، ممکن است عوارض شدیدی ایجاد شود. همیشه توصیه‌های پزشک را در مورد داروها و بهبودی دنبال کنید.

منبع


دیدگاه کاربران

0 دیدگاه
    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *